خسته از مردم دنیاست،چه تنها ماند چندسالیست که در حادثه ای جامانده وقت رفتن ز در خانه به خود میگوید روی در چند نخ از

نوای نینوا را دوست دارم صدای آشنا را دوست دارم اگر جام بلا از چشم یار است من این جام بلا را دوست دارم ذاکر

پهن شد سفره احسان، همه را بخشیدی باز با لطف فراوان همه را بخشیدی ابر وقتی که ببارد همه جا میبارد رحمتت ریخت و یکسال